ராதா, தன் ஃப்ரெண்ட் நிர்மலாவுக்கு ஃபோனை போட்டு கேட்க,
நிர்மலாவும், தாராளமா நாளைக்கே கூட கூட்டிகிட்டு வா… சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு தான் அப்பாவும், அம்மாவும் வருவாங்க…
ஆனால் என் தம்பி வீட்டில் இருப்பான்… பரவாயில்லையா…? என்றாள்.
உன் தம்பி என்ன சின்ன பையன் தானே… எங்களுக்கு ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை என்றாள்.
ஏய் அவன் சின்ன பையன் இல்லை… காலேஜ் செகண்ட் இயர் படிக்கிறான்…
ஆனால் அவனால ஒரு பிரச்சனையும் இருக்காது… நீ தைரியமா அவரை கூட்டிகிட்டு வா என்றாள்.
ராதாவும் சரின்னு ஃபோனை வைத்து விட்டு, ராஜாவிடம் சொல்ல, ராஜாவும், நான் பர்மிஷன் வாங்கிட்டு கூப்பிடறேன் என்றான்.
ராஜா தன் அப்பா நாராயணசாமியிடம், ராதாவுக்கு சர்ப்ரைஸ் கிஃப்ட்டா ஒரு மோதிரம் வாங்கித் தர போவதாகவும்,
அப்படியே மதியம் லன்ச் ஹோட்டல்ல முடிச்சுட்டு அவளை கொண்டு போய் வீட்டில் விடுவதாகவும் கூறி,
ராதாவின் தந்தையிடம் பர்மிஷன் வாங்கி தர சொன்னான்.
நாராயணசாமி ராதாவின் அப்பாவிற்கு ஃபோனை போட்டு, எல்லா விவரத்தையும் சொல்லி பர்மிஷன் கேட்க…,
எப்ப நிச்சதார்த்தம் முடிஞ்சுடுச்சோ… இனி அவ உங்க வீட்டு பொண்ணு… தாராளமா கூட்டிகிட்டு போங்கன்னு சொல்லிட்டாரு.
ராஜாவுக்கு சந்தோஷம் தாங்கவே முடியலை… அடுத்த நாள் காலை 9-00 மணிக்கே ராதாவின் வீட்டு வாசலின் காருடன் நின்றான்.
ராதாவும் எப்ப எப்பன்னு தான் காத்திருப்பாள் போல.
ராஜா வந்ததும் அடுத்த பத்து நிமிஷத்துல வீட்டை விட்டு கிளம்பிவிட்டாள்.
இருவரும் சரவணபவனில் டிஃபன் சாப்பிட்டுவிட்டு, ராதாவை நேரே ANS ஜுவெல்லரிக்கு கூட்டிகிட்டு வந்தான்.
இங்க எதுக்குங்க வந்திருக்கோம்…? என்றாள் ராதா.
பொறு சொல்றேன்… என்று மோதிரம் செக்‌ஷனுக்கு கூட்டி வந்தான். கடைக்கார சிப்பந்தியிடம் நல்ல டிசைனில் வைர மோதிரம்
காட்டும் படி கூறினான்.
யாருக்குங்க மோதிரம்…? என்று ராதா கேட்க,
எல்லாம் என் அழகிய தங்க சிலைக்கு போடத்தான் என்றான்.
எந்த தங்க சிலை… அது எங்க இருக்கு…? என்றாள்.
இங்க தான் என் கண்ணெதிர்ல நிற்க்குது என்றான்.
ராதாவுக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியலை… ஏங்க எனக்கா…? என்றாள்.
சாட்சாத் உனக்கே தான்… வேற யாருக்கு நான் செய்ய போறேன்… நிச்சயத்தன்னைக்கே போடலாம்ன்னு இருந்தேன்…
ஆனால் அது சர்ப்ரைஸிங்கா இருக்காதுன்னு இப்ப போடறேன்… என்றான்.
ராதா சந்தோஷத்தில் ராஜாவின் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.
பிறகு நல்ல டிசைனாக ராஜாவே தேர்ந்தெடுத்து ராதாவுக்கு கடையிலேயே போட்டுவிட்டான்.
கூடவே பத்தாயிரம் ருபாய்க்கு வெள்ளி கொழுசும் வாங்கி காலை காட்ட சொல்லி அங்கேயே போட்டுவிட்டான்.
ராதா மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தாள்.
பிறகு இருவரும் குரங்கு சாவடி, பெருமாள் மலை அடிவாரத்துக்கு அருகில் இருக்கும் அவள் ஃப்ரெண்ட் வீட்டிற்கு வந்தனர்.
நல்ல பெரிய பங்களா வீடு. வாட்ச் மேன் கிழவன் கதவை திறந்து விட்டான்.
காரை உள்ளே கொண்டு வந்து நிறுத்திவிட்டு, காலிங் பெல்லை அழுத்தினார்கள்.
நிர்மலாவின் தம்பிதான் கதவை திறந்தான்.
நான் ராதா, நிர்மலாவோட கிளாஸ் மேட்… என்றாள்.
ஓ…ஓ… வாங்கக்கா… அக்கா சொல்லிகிட்டு இருந்தாங்கன்னு சொல்லி வரவேற்று சோஃபாவில் அமர சொன்னான்.
சின்ன வயசு பையன் தான், ஆள் நல்ல வாட்ட சாட்டமா இருந்தான்.
சின்ன பையனா இருந்தான்… எப்படி வளர்ந்துட்டான்… என்று,
ராதா அவனையே ஆச்சரியத்தோடு, வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ராஜா அதை கவனிக்கவில்லை. வீட்டின் அழகை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
கொஞ்ச நேரத்துல நிர்மலா வந்தாள்.
வாடீ ராதா…ன்னு ராதாவை இறுக கட்டிக் கொண்டாள்…
என்ன சாப்பிடறீங்க… என்றாள்.
எதுவும் வேண்டாம்… இப்பதான் சரவணபவன்ல சாப்பிட்டுட்டு வர்றோம் என்று ராதா சொல்ல,
நிர்மலா பொய்யாக அவளை கடிந்து கொண்டாள்.
என்னடீ உன் தம்பி இப்படி வளர்ந்துட்டான்… என்றாள்.
ஆமாண்டீ அவன் எங்கப்பா மாதிரி, கிடுகிடுன்னு வளர்ந்துட்டான் என்றாள்.
ராதா தன் தோழியிடம் ராஜா வாங்கி தந்த மோதிரத்தையும், கொழுசையும் காட்டி பேசிக் கொண்டு இருந்தாள்.
பிறகு நிர்மலா தன் வீட்டை சுற்றிக் காட்டினாள். அழகான வீடு. பெருமாள் மலை அடிவாரத்துல வீட்டை சுற்றிலும் பசுமை.
வீட்டுக்கு பின்னாடி பக்கம் ஒரு அஞ்சு ஏக்கர் தோட்டம். தோட்டம் முழுக்க மாமரமும், தென்னை மரமுமா இருந்துச்சு.
கீழே இறங்கி தோட்டத்துக்கெல்லாம் போகவில்லை.
பின்னாடி கொள்ளைப்புற வாசல்லேயே நின்னு வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்துவிட்டு திரும்பினர்.
ராஜா லேசாக ராதாவிடம் ஜாடை செய்ய, நிர்மலா அதை கவணித்து விட்டாள்.
ஓ… சாரி சாரி… நீங்க வந்த விசயத்தையே மறந்துட்டேன். கீழே என்னோட ரூம் இருக்கு.
அங்க ரெண்டு பேரும் பேசிகிட்டு இருங்க, நான் மதியத்துக்கு லன்ச் ரெடி பண்றேன்…
என்று கீழே இருந்த தன்னுடைய ரூமை காட்டினாள்.
இருவரும் ரூமிற்குள் வந்து கதவை தாழ் போடாமலேயே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து நிர்மலாவே வந்து, ஏய்… கதவை தாழ் போட்டுக்கடீ என்று சாத்திவிட்டு போனாள்.
ராதா எழுந்து வந்து தாழ் போட்டாள்.
மோதிரம் ரொம்ப அழகா இருக்குது… கைக்கே ஒரு கலை வந்த மாதிரி இருக்குது… என்றாள் ராதா.
சும்மாவே நீ ரொம்ப அழகு ராதா… உன்னோட உடம்பு அழகுக்கு முன்னாடி இந்த வைர மோதிரம் எல்லாம் சாதாரணம்…
நிஜமாவா என்னையை அழகுன்னு சொல்றீங்க…? என்றாள் ராதா.
இந்த கேள்வியை சாதாரண ஆட்கள் கேட்டா கூட சரின்னு சொல்லலாம்… ஆனா நீ இப்படி கேட்கிறது தான் அதிசயம்…
ஏன் அப்படி சொல்றீங்க…?
ஆமா பின்னே என்ன… நீ இயற்கையிலேயே அழகு… நீ போய் நான் அழகா இருக்கேனான்னு கேட்கலாமா…?
ராதாவுக்கு ரொம்ப பெருமையா இருந்துச்சு… தன் வருங்கால கணவன் தன் அழகை புகழ்வது,
அவளுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது.
சரி நீ எனக்கு ரிட்டர்ன் கிஃப்ட் என்ன தரப் போறே…?
ரிட்டர்ன் கிஃப்ட்டா…!!! என் கிட்டே அவ்வளவு காசு இல்லையே… நான் என்ன தர்றது…?
காசை விட பவர்ஃபுல்லா ஒன்னு வச்சுகிட்டு இருக்கியே…
காசை விட பவர் ஃபுல்லா….??? அப்படி என்ன இருக்கு என் கிட்டே…? புரியாமல் கேட்டாள் ராதா.
இந்த அழகு உதட்டால எனக்கு ஒரு முத்தம் கொடுக்க மாட்டாயா…?
முத்தம் குடுன்னு சொன்னா குடுக்கறேன்… அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு பில்ட் அப் கொடுக்கறீங்க… என்று
பளிச்சுன்னு ராஜாவின் கண்ணத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள்.
ம்ஹும்… செல்லாது… செல்லாது…
ஏன்… என்ன செல்லாது…?
நீ குடுத்த முத்தம் செல்லாது… எனக்கு என் உதட்டுல வேணும்…
அதெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் தான்…
ஏன் இப்ப குடுத்தா என்ன…?
இப்ப குடுத்தா, ரெண்டு பேருக்குமே மூடு வந்துடும்… அப்புறம் தன்னை மறந்து தப்பு செய்வோம்…
காலமும்…, சூழ்நிலையும் அப்படி இருக்கு… என்று வாயில் சொன்னாளே ஒழிய,
மனசுக்குள் அவளுக்கும் முத்தம் பரிமாறிக் கொள்ள ஆசையாகத்தான் இருந்தது.
அப்ப நான் கேட்டது கிடைக்காதா…? என்று ஏக்கத்துடன் ராஜா கேட்டான்.
ம்ஹும்… நோ மீன்ஸ் நோ… எல்லாம் கல்யாணத்துக்கு அப்புறமா தான்… என்றாள்.
ராஜா கோபித்துக் கொண்டு முகத்தை திருப்பிக் கொண்டான்.
ஹும்… உடனே கோவிச்சுகிட்டீங்களா… நமக்குள்ளே இனி ஒரு தடவை இந்த கோவிச்சுக்கிற விசயமே இருக்க கூடாது…
திரும்புங்க என்று கூறினாள்.
அவன் திரும்பியதும், பளிச்சுன்னு அவள் தன் செவ்விதழ்களால் அவன் உதட்டை கவ்வி
ஆழமா, அழுத்தமா ஒரு முத்தத்தை பதித்தாள்.
அவ்வளவுதான் ராஜா சடக்குன்னு அவள் உதடுகளை கவ்விக் கொண்டான்.
ராதாவால் திமிர முடியவில்லை… தன்னை மறந்து அவன் தந்த ஆழமான முத்தத்தில் கிறங்கிப் போனாள்.
ராதாவின் ஆரஞ்சு உதடுகள் ராஜாவின் வாய்க்குள் மெல்ல மெல்ல கசங்கியது.
பத்து நிமிஷம், இடை விடாமல் தொடர் முத்தம். இருவருமே ஒருவர் உதட்டை ஒருவர் மென்று தின்று கொண்டிருந்தார்கள்.
அவங்க முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கட்டும், நாம கொஞ்ச நேரம் வெளியில வந்து என்ன நடக்குதுன்னு பார்ப்போம்.

ராதா எப்படி இயல்பிலேயே காம இச்சைகளை அதிகமா கொண்டிருந்தாளோ… அதே போல் தான் அவளது தோழி நிர்மலாவும். அவளுக்கும் காம இச்சை அதிகம் தான்.
ராதா வருகிறாள் என்று தெரிந்ததுமே அருமையாக திட்டம் தீட்டி விட்டாள்.
அழகாக தன் ரூமின் இடது புற ஜன்னலை முழுதாக மூடாமல், சன்னமாக ஒரு நீளமான இடைவெளியில் நிறுத்தியிருந்தாள்.
கண்டிப்பாக உள்ளே இருந்து பார்த்தால் கூட இந்த பக்கம் ஆள் நிற்பது தெரியாது.
காரணம் இவள் நிற்கும் இடம் மாடிப்படியின் கீழ் பக்கம். அந்த இடம் எப்பொழுதுமே இருட்டாகத்தான் இருக்கும்.
அது வழியாக தன் அறைக்குள் நடப்பதை குனிந்தபடி, அழகாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
இவளுக்கும் திருமண வயதுதான். வீட்டில் மாப்பிள்ளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
மாடியில் தன் ரூமிலிருந்த அவள் தம்பி எதேச்சையாக கீழே வந்தவன், தன் அக்காவை தேடினான்.
அப்பொழுதுதான் தன் அக்கா மறைந்து நின்று ஜன்னல் ஓட்டை வழியாக எதையோ பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை கவனித்தான்.
உடனே அவன் மூளை கணக்கு போட்டுவிட்டது.
ஓ… அக்கா, எதிர்கால கணவன் மனைவி என்ன செய்கிறார்கள் என்று ஒளிந்து நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்று
துல்லியமாய் கணக்கு போட்டுவிட்டான்.
மெல்ல அவள் பின்னால் வந்து நின்று, மெல்லிய குசுகுசுப்பான குரலில் அவளை அழைத்தான்.
….அ…க்…கா…
நிர்மலா படக்கென்று அரண்டு போய் திரும்பி பார்த்தாள். பின்னால் தன் தம்பி நின்று கொண்டிருப்பதை பார்த்ததும்
மிரண்டே போய்விட்டாள்.
நீ செய்யறது தப்பில்லையா… என்று கிசுகிசுப்பான குரலில் பேசியவனை முதலில் சற்று தூரமாக தள்ளிக் கொண்டு வந்தாள்.
அவங்களே பிரைவசி தேடி இங்க வந்திருக்காங்க… அவங்களுக்கு ரூமையும் கொடுத்துட்டு,
இப்படி ஒலிஞ்சு நின்னு பாக்கிறியே… இது உனக்கு இண்டீஸெண்ட்டா தெரியலையா…
அவளும் கிசுகிசுப்பான குரலிலேயே ஏய்… போடா… பொடலைங்காய் டீஸெண்ட்…
நீ உன் ஃப்ரெண்டை கூட்டிகிட்டு வந்தால் பார்க்கமாட்டியா… நீயும் இப்படித்தான் செய்வே… நீ மாடிக்கு போ மொதல்ல… என்றாள்.
அப்படீன்னா நானும் பார்ப்பேன்… என்று பிடிவாதம் பிடித்தான் அவள் தம்பி பிரபு.
ஏய்… உளறாதே… நீ சின்ன பையன்… அதுவுமில்லாம அவளும் உனக்கு அக்கா மாதிரி… புரியுதா…
என்று தொடர்ந்து கிசுகிசுப்பான குரலிலேயே நிர்மலா அவனை தவிர்க்க பார்த்தாள்.
ம்ஹும்… அவள் தம்பி பிரபு துளி கூட அசைந்து கொடுக்கவில்லை. தானும் பார்பேன் என்று பிடிவாதம் பிடிக்க,
வேற வழியில்லாம ஒப்புக் கொண்டாள்.
நிர்மலா மீண்டும் மாடிப்படிக்கு அடியில் வந்து நின்று வேடிக்கை பார்க்க தொடங்கினாள்.
அவள் தம்பி பிரபுவும் வர, மாடிப்படிக்கு அடியில் அந்த கொஞ்சூண்டு இடத்தில் இருவர் நிற்க இடம் போதவில்லை.
ஒருவரை ஒருவர் இடித்துக் கொண்டு நின்றபடி தான் பார்க்க வேண்டியிருந்தது.
பின்னால் நின்று தன் இடுப்பை பிடித்தபடி பார்த்த தம்பியை பின்னால் தள்ளினாள்.
தன்னை தொடாமல், தன் மேல் இடிக்காமல் பார்க்கும் படி ஜாடையில் சொன்னாள்.
அப்படியானால் நீ இன்னும் கொஞ்சம் குனிஞ்சு பாரு… எனக்கு மறைக்குது… என்றான்.
நிர்மலாவும், தன் தம்பி பார்ப்பதற்காக கொஞ்சம் குனிந்து நின்றபடி பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
அவள் தம்பி பிரபுவும் கூடுமானவரை அவளை இடிக்காமல் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
ஆனால் ரொம்ப நேரத்துக்கு அப்படி இடிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை.
மெல்ல மெல்ல..., மெல்ல மெல்ல…, தன் அக்காவை இடித்தபடி நிற்க ஆரம்பித்தான்.
ஒரு கட்டத்தில் அவளும், வேறு வழியின்றி விட்டுவிட்டாள்.