நான் சுந்தரி...
I am waiting
ஶ்ரீரங்க பட்டிணம்-019
இதுவரை :
கிச்சா மாமா அவரோட நீளமான யூரின் போற உறுப்பை எடுத்து வைஷாலி அக்காவோட யூரின் போற ஓட்டைக்குள்ளாற….
ஓட்டைக்குள்ளாற என்னடி பண்ணுனாரு….?
கொஞ்சம் கொஞ்சமா சொருகுனாரு…..
அவ என்னடீ பண்ணிண்டு இருந்தா….. அவளுக்கு வலிக்கலையா…..?
ஆமா, அந்த அக்காவும் வலிக்குது வலிக்குதுன்னு சொன்னாங்க….. ஆனா மாமாதான்,
சித்த பொறுத்துக்கோடீ, கொஞ்ச நேரத்துல வலி சரியா போயிடும்.
அப்புறமா நீயே இன்னொரு தடவை செய்ங்கோன்னு பிடிவாதம் பிடிப்பே பாரு…..ன்னாரு.
அந்த அக்காவும் வாயை இறுக்க பொத்திண்டு, அவர் செஞ்சு முடிக்கிற வரைக்கும் அமைதியா படுத்துண்டு இருந்தாங்க.
இனிமேல் :
அப்புறம் மாமா எழுந்திரிக்கிற மாதிரி தெரிஞ்சுது….. நான் ஓடி வந்து ஹால்ல உட்கார்ந்து கொண்டேன்.
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு மாமா வந்தார். நான் பார்த்துண்டு இருந்ததை அவர் கண்டுபிடிச்சுட்டார்.
வெளியே சொல்லிடாதேடீ….ன்னு திரும்பவும் கெஞ்சினார்.
நான் அமைதியா நிக்கறதை பார்த்துட்டு, என்னைய சமையல் அறைக்கு அழைச்சுண்டு போய்,
என்னைய நிக்க வச்சு, அவர் தரையில சம்மனங்கால் போட்டு உக்கார்ந்துண்டார்.
என்னைய பக்கத்துல வரச் சொல்லி, பாவாடையை தூக்கி பிடிச்சுக்க சொல்லிட்டு…….,
பாவாடையை தூக்கி பிடிச்சுக்க சொன்னாரா…..?
ஆமாம்……
அப்புறம் என்னடீ பண்ணுனாரு…..?
என் ஜட்டியை கழற்றிவிட்டு, என்னோட யூரின் போற துவாரத்துல வாயை வச்சு சப்ப ஆரம்பிச்சுட்டார்.
நீ விலகி வரலையாடீ…..?
எனக்கு ஒரு மாதிரி மயக்கமா இருந்துச்சு. அதனால நான் விலகி வரலை…..
அப்புறம் என்னடீ பண்ணினாரு….?
என் யூரின் போற துவாரத்துல இருந்து வாயை எடுக்காம, அவரோட யூரின் போற உறுப்பை
அன்னைக்கு மாதிரி கையில பிடிச்சு குலுக்க ஆரம்பிச்சுட்டார்…..
கொஞ்ச நேரத்துல அன்னைக்கு மாதிரியே அவரோடதுல இருந்து வெள்ளையா ஒரு திரவம் வந்து கொட்டுச்சு.
அதுக்கப்புறம் என்னைய போக சொல்லிட்டார். அவ்வளவுதான்….
அப்புறம் என்னைக்கு மறுபடியும் நடந்துச்சு….?
அவ்வளவுதான்…, அதுக்கப்புறம் நடந்தப்ப தான் நீ வந்துட்டே…..
சத்தியமா அவ்வளவு தானாடீ…..?
எத்தனை சத்தியம் பண்ணினாலும் அவ்வளவுதான்…..
சரி போ….. ( அம்மா ஒரு முழு நீள கதை கேட்ட திருப்த்தியில என்னைய போக சொல்லிட்டா. )
கண்டிப்பா அம்மா கிச்சா மாமா கிட்டே போய் ஏதாவது செய்வா…..
மத்தியானம் ஒரு 12-00 மணி இருக்கும். அம்மா சாப்பாடு எடுத்துட்டு கிச்சா மாமா வீட்டுக்கு கிளம்பினா.
அவ போன பிறகு கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, அங்க என்ன நடக்குதுன்னு தெரிஞ்சக்கறதுக்காக,
நானும் அவளுக்கு தெரியாம அவ பின்னாடியே போனேன்.
அம்மா போனதுக்கும், நான் போனதுக்கும் பெருசா ஒன்னும் வித்தியாசம் இல்லை.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் தான் வித்தியாசம். மாமா ஹால்ல தான் உட்க்கார்ந்து இருப்பார்.
ஹாலுக்கும் நடைக்கும் நடுவுல ஒரு சுவர் ஒன்னு இருக்கும். கொஞ்சம் பெரிய சுவர்தான்.
நான் அதுல மறைஞ்சு நின்னு நடப்பதை வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.
அம்மா சமையல் அறையில போய் சாப்பாடு கேரியரை வச்சுட்டு ஹாலுக்கு வந்தா.
என்ன மீனா இன்னும் என் மேல கோபம் தீரலையா….? என்று கிச்சா மாமாதான் முதல்ல கேட்டாரு.
ஒரு சின்ன பொண்ணுகிட்டே போய் இப்படியெல்லாம் நடந்துக்கறேளே உங்களுக்கு வெட்கமாவே இல்லையாண்ணா……?
ஏய்….. நான் தான் அதுக்கு மன்னிப்பு கேட்டுகிட்டேனே…… அப்புறம் என்ன….?
என்னென்ன வேலை பண்ணியிருக்கேள்…..
ஹேய்….. சத்தியமா நான் அதுக்கப்புறம் எதுவுமே பண்ணலை……
பொய் பேசாதேள்….. நான் அவ்வளவு திட்டிட்டு போயும் இன்னைக்கு காலையில அவ வந்தப்ப உங்க வேலையை காட்டியிருக்கேள்.
ஹேய்…. சத்தியமா நான் ஒன்னுமே பண்ணலை மீனா….. நீ வேணா அவளையே கேட்டுப்பாரு……
உங்களோட எல்லா வண்டவாளத்தையும் அவ என்கிட்டே சொல்லிட்டா…. இன்னைக்கு காலையில கூட,
அவளை தூக்கி காட்ட சொல்லி பாத்தீங்கலாமே……
மாமா வெலவெலத்து போயிட்டார்.
அது…. அது…. வந்து…. என்று வார்த்தை வராமல் தடுமாறினார்.
சின்ன பிள்ளை கிட்டே போய் இப்படியெல்லாம் நடந்துக்கறேளே…. நோக்கு வெட்கமா இல்லை…..
வேணும்னா, என்னுதை தூக்கி காட்டறேன் பார்க்கறேளா……?
ஏய்ய்…. ச்சீ…. அசிங்கமா பேசாதே….. நீ எனக்கு தங்கச்சி மாதிரி……
இல்லை பரவாயில்லை, தங்கச்சி பொண்ணுதையே வெட்கமில்லாமல் பார்க்கும் பொழுது,
தங்கச்சியோடதை பார்க்கறதுல என்ன அசிங்கம் வந்துடப் போறது…..
பாருங்கோ நன்னா பாருங்கோ…., எவ்வளவு நேரம் வேணும்னாலும் பார்த்துக்கோங்கோ…..
அவளை விட்டுருங்கோ……ன்னு சடார்ன்னு மாமா பக்கத்துல போய் புடவையை தூக்கி காட்டிண்டு நின்னா.
ஏய்…. என்ன மீனா பண்றே….. புடவையை மொதல்ல கீழ விடு…… என்றார்.
இல்லை பரவாயில்லை…, நீங்க எல்லாம் திருந்தவே மாட்டீங்க….. நன்னா ஆசை தீர பார்த்துக்கோங்கோ…..
என்று கண்ணு ரெண்டையும் இறுக்க மூடிண்டு, வம்பாக புடவையை தூக்கி பிடிச்சுண்டே நின்னா.
மாமாவோட வாய்தான் புடவையை கீழ விடச் சொல்லி சொல்லிண்டு இருந்ததே தவிர, கண்ணு ரெண்டும்
ஆசையா அம்மாவோட உச்சா போற இடத்தையே வெறிக்க பார்த்துண்டு இருந்தது.
நன்னா பார்த்துக்குங்கோ இன்னும் எவ்வளவு நேரம் வேணும்னாலும் நிக்கறேன்…..
என் பொண்ணை விட்டுருங்கோ…… என்று இன்னும் ரெண்டு அடி பக்கத்துல போனா.
கிச்சா மாமாவுக்கு ரோஷம் வரும்னு பார்த்தா…., மனுஷன் இத்தனை திட்டியும் வெட்கமே இல்லாம,
அம்மாவோடதையே வச்ச கண் வாங்காம, வெறிச்சு பார்துண்டே இருந்தாங்க.
எனக்கு தெரியும், இந்த அம்மா ஒன்னும் கோபத்துல இப்படி செய்யலை. வேணும்னேதான் காட்டிண்டு நிற்கிறாங்க.
என்கிட்டே கேட்ட கதையில மாமாவுக்கு அதை வேடிக்கை பார்க்கறதுல அலாதி பிரியம்.
அதை கணக்கு போட்டுண்டு தான் இப்படி தூக்கி காட்டிண்டு நிக்கறா.
மாமா நடக்கிற பிரச்சினையை மறந்தார். சூழ்நிலைக்கு அடிமையானார்.
தன்னை மறந்து, அம்மா நினைச்ச மாதிரியே, அதை பார்த்துண்டே இருக்கார்.
திடீர்னு மாமா….., இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில யாரும் எதிர் பார்க்காத ஒரு செயலை செய்தார்.
என்ன மீனா இது…. இவ்வளவு வளர்ந்து இருக்குதே…… ஒரு ஷேவ் கூட பண்ணிக்க மாட்டியா என்று,
அம்மாவோட அந்தரங்கத்துல காடாட்டம் முளைச்சு போய் கிடந்த ரோமங்களை தன் கையால தடவி காட்டி கேட்டார்.
இதைத்தான் அம்மா எதிர் பார்த்தாள். தான் போட்ட கணக்கு தப்பாம நடந்ததுல அம்மாவுக்கு ஏகப்பட்ட சந்தோஷம்.
ஆனாலும் வெளிய காட்டிக்காம அமைதியா நின்னா.
உன் கலருக்கு கருகரு கருன்னு முடி அவ்வளவு அழகா இருக்குது…..
இதுல, நீ மட்டும் ஷேவ் பண்ணி இருந்தேன்னா, இன்னும் அழகா தேவதைகளுக்கு இருக்குற மாதிரி இருந்திருக்கும்.
அம்மா உடனே அவரோட புகழ்ச்சிக்கு மசியாத மாதிரி நடித்தாள்.
ஹும்…. நீங்கள்லாம் திருந்தவே மாட்டீங்களா…..? என்று படக்குன்னு புடவையை கீழே இறக்கி விட்டுட்டாள்.
நான் பொய் சொல்லலை மீனா….. நிஜமாலுமே தான் சொல்றேன். நான் இவ்வளவு அழகானதை
என் வாழ்க்கையில பார்த்ததே இல்லை…..
( கிச்சா மாமாவை மடக்கறதுக்காக, அம்மாவுக்கே இவ்வளவு ப்ளான் போட தெரிஞ்சிருந்தா……!!!
மாமா ஊர் உலகத்தையே சுத்துற மனுஷன், அவர் முன்னால ஒரு பொம்பளை தூக்கி காட்டுறான்னா,
இந்த மாதிரி பொம்மனாட்டங்களை மடக்கறது எப்படின்னு அவருக்கா தெரியாமல் போகும். )
அம்மா ஒரு நிமிஷம் அவரையே பார்த்துண்டு நின்னா.
தங்கச்சி முறை வர்துன்னு தெரிஞ்சும், என்னோடது அழகா இருக்குதுன்னு சொல்றீங்களே….,
உங்களுக்கே இது நன்னா இருக்கா……?
அண்ணன் முறை வருதுன்னு தெரிஞ்சும், நீ என்கிட்டே இப்படி தூக்கி காட்டிகிட்டு நிக்கும் பொழுது……!!!
நான் உன்னோடது அழகா இருக்குதுங்கிறதை வெளிப்படையா சொல்றதுல என்ன தப்பு இருக்குது மீனா…..?
நியாயமா பார்க்க போனா நீதான் கொஞ்சம் யோசிச்சு இருக்கனும்.
ஒரு ஆம்பளை முன்னாடி இப்படி தூக்கி காட்டறோமே, அவன் மனசு எவ்வளவு ஆசைப்படும்னு,
ஒரு வளர்ந்த பொம்மனாட்டி நோக்கு தெரியாதா என்ன……?
அதுக்கப்புறம் மாமா தெளிவாயிட்டார். அம்மா வீட்டுக்கு திரும்ப போறான்னு தெரிஞ்சுது. நான் உடனே
கிளம்பி வீட்டுக்கு வந்துட்டேன். நல்ல வேளையா நான் வந்துட்டேன், நான் வந்து அடுத்த அஞ்சாவது
நிமிஷத்துல அம்மா வீட்டுக்குள்ளாற நுழைஞ்சா.
என்கிட்டே வந்து, நல்லா பிடி பிடின்னு பிடிச்சு விட்டுட்டேன் அந்த மனுஷனை, என்றாள்.
யாரைம்மா…..? என்றேன்.
ம்ம்ம்…. உன் கிச்சா மாமாவை தான்…… இனி மேல் உன்னை தொல்லை பண்ணமாட்டாரு…..
பாவம்மா கிச்சா மாமா….. என்றேன். பொம்மனாட்டி பாவம் பார்த்தா புள்ளைதாச்சி ஆயிடுவா…..
நீ இனிமேல் நான் சொன்னால் ஒழிய அந்த வீட்டுப்பக்கம் போக கூடாது….. புரிஞ்சுதா….?
நான் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசாமல், ம்ம்ம்…. சரிம்மா…. என்றேன்.
அதுக்கப்புறம் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சு, அப்பா கோயில் வேலையா வெளியூர் போயிட்டார்.
மத்தியானத்துக்கு சாப்பாடு வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு போயிட்டார்.
எனக்கு தெரியும், இன்னைக்கு பட்டாபி அண்ணன் கிட்டே போய், அம்மா கூப்பிட்டா….ன்னு சொல்லிட்டு வாடீ……ன்னு
சொல்லுவான்னு எதிர்பார்த்தேன்.
ஆனா அம்மா அப்படி சொல்லவே இல்லை. வீட்டுல பாயாசம் செஞ்சுண்டு இருந்தா.
ஒரு பதினோரு மணி வாக்குல எனக்கு ஒரு டம்ளர்ல பாயாசத்தை ஊத்தி கொடுத்தா.
ஊத்தி கொடுத்துட்டு குளிக்க போயிட்டா. எனக்கு ஆச்சரியாமா இருந்துச்சு.
இன்னைக்கு அம்மாவாசையோ, இல்லை வேற விஷேசமோ கிடையாதே…. அப்புறம் எதுக்கு இந்த அம்மா பாயாசம் செய்யறா…..?
அதுவும் வீட்டுல அப்பா இல்லாத நேரத்துல…..!!!
எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்தது. சரி என்னதான் நடக்குது பார்க்கலாம்னு அமைதியா இருந்தேன்.
அம்மா குளிச்சுட்டு வந்தா, பீரோவுல இருந்து ஒரு நல்ல சேலையா பார்த்து எடுத்து கட்டினா…..
என்னிடம் சும்மா ஒப்புக்கு, கிச்சா மாமா வீட்டுல கொண்டு போய் இந்த பாயாசத்தை குடுத்துட்டு வர்றியா….? என்றாள்.
பிறகு வேணாம் வேணாம் நானே போயிட்டு வர்றேன்னு சொல்லிட்டு கிளம்பிட்டா.
நானும் வழக்கம் போல, ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் கழிச்சு பின்னாடியே போய் அந்த சுவருக்கு பின்னால மறைஞ்சுகிட்டேன்.
அம்மாவும் கிச்சா மாமாவும் ஹால்ல நின்ன பேசிண்டு இருக்கிறதை தெளிவா பார்க்க முடிஞ்சுது.
வழக்கம் போல மாமா அந்த நீளமான சாய்வு நாற்கலியில் சாய்ஞ்சு படுத்துண்டு இருந்தார்.
அம்மா அவருக்கு எதிரில் பாயாச தூக்கோட நின்னுண்டு இருந்தா.
என்ன கொண்டு வந்திருக்கே மீனா…..?
பாயாசம் செய்தேன், அதை கொஞ்சம் குடுத்துட்டு போகலாமேன்னு வந்தேன்…..
அப்ப என் மேல கோபம் தீர்ந்து போச்சுன்னு சொல்லு…..
இப்படி ஒரு காரியத்தை செஞ்ச மனுஷாளண்டை எப்படி கோபம் தீரும்…..? அதுவும் ஒரு சின்ன
குழந்தையாண்ட போய் இப்படி ஒரு காரியத்தை லோகத்துல யாராவது பண்ணுவாளா….?
மாமாவுக்கு அம்மாவை அழகா நைஸ் பண்ண தெரியும்.
நான் தான் தப்பு….. மன்னிச்சுக்கோன்னு சொல்லிட்டேனே……. அப்புறம் என்ன நோக்கு…..?
மன்னிக்கிற மாதிரியான காரியமா பண்ணியிருக்கேள்…….
சரி…. அதுதான்…… அவளோடதை பார்க்காதே….. இனிமேல் என்னோடதை பார்த்துக்கோங்கோன்னு
சொன்னதோட அல்லாமல், முழுசையும் என்னண்டை தூக்கி காட்டிட்டியே…..
அம்மா மாமாவை முறைத்தாள்.
மீனா ப்ளீஸ்….. இன்னொரு முறை காட்டேன்….
நோக்கு வெட்கமாவே இருக்காதாண்ணா……. அடுத்தவா பொம்மனாட்டியிடம் இப்படி கேட்கிறோமே,
இது தப்புன்னே தோனாதா….? என்னோட ஆத்துக்காரருக்கு தெரிஞ்சா வெட்டி போட்டுடுவார்......
அன்னைக்கு காட்டுனியே…… ஆத்துகாரர் கிட்டே கேட்டுட்டு வந்தா, அவ்வளவு நேரம் காட்டுனே…..?
அவ்வாளவு நேரம் காட்டுனேனா….? பொய் பேசாதேள், ஏதோ ஒரு கோபத்துல ஒரு நிமிஷம்
செஞ்சதை போய் இப்படி பேசறேளே…..
ஒரு நிமிஷமா காட்டுனே…. அவ்வளவு அழகையும் முழுசா ரசிக்கிற அளவுக்கு காட்டுனே….
அதான் முழுசா ரசிச்சுட்டேங்கிறேளே……. அப்புறம் என்ன இன்னும்…..
சொல்லிண்டே சமையல் அறையில போய், பாயசத்தை ஒரு டம்ளர்ல ஊத்திண்டு வந்து குடுத்தா.
பிரியமா பாயசமெல்லாம் ஊத்திண்டு வந்து தர்றே….. ஒரு தடவை காட்டுனா என்ன குறைஞ்ச போயிடுவே….?
கொண்டு வந்த பாயசத்தை டம்ளர்ல ஊத்தி குடுத்தா அதுக்கு பேரு பிரியமா……?
எங்கே இருந்து இந்த மாதிரி காரியத்துக்கெல்லாம் அர்தம் கண்டு பிடிக்கிறேள்…..?
அம்மாவின் குரலில் இழைவு தெரிந்தது.
அன்னைக்கு உன்னுதை பார்த்ததுல இருந்து மனசே இல்ல மீனா….. உன்னைய பார்த்தாலே
உன்னோட அந்தரங்கத்தோட அழகுதான் கண்ணு முன்னாடி நிக்குது.
ச்சீ…. கருமம்…. யூரின் போற இடத்தை போய் அழகு, அது இதுன்னு வர்ணிச்சுகிட்டு….
கேட்கவே நாரசமா இருக்குது. சித்த கம்முனு இருங்கோ…..
உன்னோட அழகு உனக்கு என்னைக்குமே தெரியாது மீனா….. நேக்கு தான் அதோட அருமையும் பெருமையும் புரியும் என்று
சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ஞ்சு படுத்திருந்த கிச்சா மாமா எழுந்து அமர்ந்து,
அருகில் நின்று கொண்டு இருந்த அம்மாவின் இடுப்பை சுற்றி வளைத்த மாதிரி கை போட்டார்.
ச்ச்சீ…… விடுங்கோ…. என்னது இது புது பழக்கம்…..? நீங்க எனக்கு அண்ணா மாதிரி……
அம்மா மாமாவின் கையை தட்டி விட்டாள். ஆனாலும் நகராமல் அங்கேயேதான் நின்றாள்.
மாமாவுக்கு ஓரளவுக்கு அம்மாவை புரிஞ்சுது. மாமா அடுத்த ஐடியாவிற்கு தாவினார்.