ஶ்ரீரங்க பட்டிணம் -004

இதுவரை :
ஒத்தை காலை மட்டும் தூக்கி அவர் தோள் மேல போட்டுண்டு நிற்கச் சொன்னார்.
மந்திரத்துக்கு கட்டுப்பட்டது போல், நானும் என் ஒரு காலை தூக்கி அவர் தோள் மேல போட்டுண்டு நின்னேன்.
என்னோட பிறப்பு உறுப்பை அவர் விரலால விரிச்சு பிடிச்சு, அதுக்குள்ளாற ஏதோ ஆராய்ச்சி பண்ணிண்டு இருந்தார்.
என்னண்னா பண்றீங்க… நேக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு… விடுங்கோ… நான் போறேன்… என்று பொய் சொன்னேன்.
நோக்கு முளைச்சிருக்கிற மாதிரி தாண்டீ நேக்கும் இந்த இடத்துல முடி நிறைய முளைச்சிருந்தது. அதை தாண்டீ
நேத்து நான் ஷேவ் பண்ணிண்டு இருந்தேன்…. என்றார்.

இனிமேல் :
அவரோட விரல் என்னோட யூரின் போற இடத்துக்குள்ளாற நோண்டிண்டு இருந்ததால என்னால அவர் சொன்னதுக்கு
பதில் சொல்ல முடியலை. வெறுமனே, ம்ம்ம்…. என்று மட்டும் தான் சொல்ல முடிந்தது. அடியில கையை கொடுத்து,
என்னோட அழகான பட்டக்ஸை அழுத்தி பிசைஞ்சு விட்டாங்க.
பட்டக்ஸை பிடிச்சு அருகில் இழுத்து, என்னோட பிறப்பு உறுப்புல வாயை வச்சு, நாக்கால என்னென்னமோ செய்யவும்,
எனக்கு காலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.
வாசலில் மாமியின் குரல் கேட்டது, கூடவே அம்மாவின் குரலும் கேட்க,
நான் வெடுக்கென்று விலகி, முன்னாடி ரூமிற்கு வந்து கணக்கு நோட்டை எடுத்து வச்சுகிட்டு உக்கார்ந்து கொண்டேன்.
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, பட்டாபி அண்ணாவும் முன்னாடி ரூமிற்கு வந்து உக்கார்ந்து கொண்டார்கள்.
அம்மாவும் மாமியும் இன்னும் பேசிக்கொண்டு தான் இருந்தார்கள்.
என்னத்தை பேசுவாளோ தெரியாது. பேச ஆரம்பிச்சா ரெண்டு பேஉம் பேசிண்டே இருப்பா.
பட்டாபி அண்ணா, என்னோட கிழிந்து போன ஜட்டியை கையோடு எடுத்துட்டு வந்து வச்சுகிட்டு,
அடிக்கடி மோந்து மோந்து பார்த்துகிட்டே இருந்தாங்க. எனக்கு சிரிப்பும், வெட்கமும் கலந்து வர,
நான் நமுட்டுச் சிரிப்புடன் தலையை குனிந்து கொண்டேன்.
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு கணக்கு நோட்டை தூக்கிகிட்டு, பட்டாபி அண்ணாவோட டேபிளுக்கு அருகில் போனேன்.
அண்ணா இந்த கணக்கை சொல்லித் தறீங்களா…? என்றேன்.
எந்த கணக்குடீ… காட்டு பார்க்கலாம் என்று சொல்லி வாங்கி பார்த்துட்டு சொல்லித் தர ஆரம்பிச்சாங்க.
பட்டாபி அண்ணா சேர்ல உக்கார்ந்து கிட்டு சொல்லி கொடுக்க, நான் அருகில் நின்றபடி கவனிக்க தொடங்கினேன்.
பட்டாபி அண்ணாவோட டேபிள் மூனு பக்கமும் கவர் பண்ணப்பட்ட டேபிள்.
டேபிளுக்கு கீழ அவர் என்ன பண்ணிண்டு இருந்தாலும், வெளியில இருந்து பாக்கறவங்களுக்கு யாருக்கும்
எதுவும் தெரியாது. என்க்கு அவர் சொல்லி குடுத்த கணக்கு ஓரளவுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.
ரெண்டு கணக்கு சொல்லி கொடுத்துட்டு, வீட்டுல போய் போட்டு பாத்துட்டு வா… அப்புறமா அடுத்த கணக்கு
சொல்லித் தர்றேன்…னு சொன்னாங்க.
நானும் சரின்ணா…ன்னு சொல்லிட்டு ஆத்துக்கு கிளம்பினேன்.
வாசலுக்கு வந்தவுடன், இட்லி சுட்டு அடுப்பு மேடை மேல வச்சிருக்கேன் வச்சிருக்கேன் எடுத்து வச்சு சாப்பிடுடீ…
நான் சித்த நேரத்துல வந்துடறே…ன்னு சொன்னாங்க.
நானும் சரிம்மா…ன்னு சொல்லிட்டு ரெண்டு அடி எடுத்து வச்சிருப்பேன்.
அம்மா பட்டாபி அண்ணாகிட்டே, ஏன்டா பட்டாபி பெரியவனா ஆயிட்டியோ என்ன…?
இப்பல்லாம் ஆத்து பக்கமே வர்றதில்லை… என்றார்கள்.
பட்டாபி அண்ணா பதிலுக்கு, எக்ஸாம் இருக்கு சித்தி முடிஞ்சதுக்கு அப்புறமா வர்றேன்னு சொன்னாங்க.
என்னடா பட்டாபி… வருஷம் முழுதுமா எக்ஸாம் இருக்கு… சித்த அப்பப்போ வந்துட்டு போடா அம்பி…
சரி சித்தி வர்றேன்னு பதிலுக்கு சொல்லிட்டு பட்டாபி அண்ணா அமைதியா இருந்துட்டாங்க.