ஶ்ரீரங்க பட்டிணத்து அழகி சுந்தரி
ஶ்ரீரங்க பட்டிணம் -007
இதுவரை :
கிச்சா மாமா செவுத்து பக்கமா திரும்பி நின்னு, வேஷ்ட்டியை தூக்கி பிடிச்சுகிட்டு இருந்தாரு.
என்ன பண்றாருன்னு தெரியலை. கை மட்டும் ஆடிண்டே இருந்தது.
எனக்கு என்ன பண்றாருன்னு ஓரளவுக்கு புரிஞ்சுது.
கிச்…ச்ச்…சா….. மா…மா என்று மெதுவாக பேய் கூப்பிடுற மாதிரி கூப்பிட்டேன்.
அலறி அடிச்சுகிட்டு, வேஷ்ட்டியை கீழே இறக்கி விட்டுட்டு திரும்பினாரு.
எனக்கு சிரிப்பு வந்துடுத்து… வாய்விட்டு சிரிச்சுட்டேன்.
அடிக் கழுதை நீயாடீன்னாரு.
நன்னா பயந்துட்டேளா என்றேன்.
இனிமேல் :
பயந்துட்டேனா… ஒரு நிமிஷம் உயிரே போயிடுத்துடீ தெரியுமா நோக்கு என்றார்.
இவ்வளவு பெரிய மனுஷா, இப்படியா பயப்படுவேள்…ன்னு சிரிச்சுண்டே கேட்டேன்.
பயத்துல சின்னவா என்னடீ… பெரியவா என்னடீ… எல்லோருக்கும் பயம் பயம்தான்.
சரி எப்படிடீ உள்ள வந்தே… கதவுதான் தாழ் போட்டிருந்ததே… என்றார்.
என் கை சின்ன கைதானே மாமா… கையை உள்ளாற விட்டு ஈஸியா திறந்து உள்ள வந்துட்டேன் என்றேன்.
சரி இங்க வாடீ…ன்னாரு.
நானும் உள்ளாற போய், என்ன மாமா… என்றேன்.
இங்க பாத்தியாடீன்னு, வேஷ்ட்டியை தூக்கி காட்டினாரு.
அவரோட ஆணுறுப்பு பெருசா, நீளமா நீட்டிகிட்டு இருந்துச்சு.
போங்க மாமா என்னண்டை போய் கண்டதை காட்டிண்டு இருக்கேளே… நோக்கு வெட்கமாவே இல்லையா…?
என்று அதை பார்த்துக்கொண்டே சொன்னேன்.
நேத்து மட்டும் நன்னா பாத்துண்டு இருந்தே… இப்ப மட்டும் எப்படிடீ நோக்கு இது கண்டதா தெரியறது…
நேத்து யூரின் போற அவசரம்… அதனால எனக்கு எதுவும் புரியலை… என்றேன்.
இப்ப மட்டும் எல்லாம் புரிஞ்சுண்டியா…?
நான் அமைதியா இரூக்கவும், குட்டிக் கழுதை… சரி… நேத்து நான் செஞ்சது நன்னா இருந்துதா…? என்றார்.
நான் ,ம்ம்ம்… என்று தலையை மட்டும் ஆட்டினேன்.
உன்னாலதாண்டீ இப்படி ஆச்சு…ன்னு சொன்னாரு.
நான் என்ன மாமா பண்ணினேன் என்றேன்.
நேத்து நீ யூரின் போறதை பார்த்ததுல இருந்து ராத்திரி எல்லாம் தூக்கமே இல்லடீ நேக்கு என்றார்.
சீ… போங்க மாமா அசிங்க அசிங்கமா பேசறேள்… வாய்தான் அப்படி சொன்னதே தவிர,
என் கண் அவரோட ஆணுறுப்பு மேலயேதான் இருந்துச்சு. அவருக்கு என்னோட மனசு புரிஞ்சுடுச்சு.
நேக்கு தான் எதுவுமே புரியலை. மனசுகுள்ளே இன்னும் அவர் பண்றதை எல்லாம் வேடிக்கை
பாக்கனும்ங்கிற ஆசை மட்டும் இருந்துச்சு.
கிச்சா மாமா, என்னைய பார்த்துண்டே, மெல்ல அவரோட ஆணுறுப்பின் முன் பக்க தோலை பின்னுக்கு தள்ளினாரு.
என்னோட கண்கள் ஆர்வமா அதையே பார்த்துச்சு. அழகா முன்னாடி தோல் பின்னால போய்,
உள்ளாற இருந்து பிங்க் கலர்ல மொட்டு மாதிரி ஒன்னு வெளியே வந்தது.
பார்க்கவே அழகா இருந்தது. கண் கொட்டாமல் அதை பார்த்துண்டே இருந்தேன்.
சுந்தரிக் குட்டி, நேத்து மாதிரி இன்னைக்கும் யூரின் போறியாடீ…ன்னு கேட்டாரு.
நேக்கு வரலையே மாமான்னேன்.
நான் அவரோடதையே வெறித்து பார்ப்பதை அவர் புரிந்து கொண்டு, மேலயும் கீழயும் ஆட்டி ஆட்டி காட்டினார்.
அது மேலும் கீழும் ஆடிக் கொண்டிருந்ததை ஆச்சரியமா பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
டீ… வாடீ… வந்து யூரின் போ… என்றார்.
நேக்கு வரலையே மாமா… என்றேன்.
பரவாயில்லை வந்து சும்மானாச்சும் அது மாதிரி உக்காருன்னாரு.
நேக்கு கூச்சமா இருக்கு மாமா என்றேன்.
கூச்சப்படாதடீ… மாமா மட்டும் தானே இருக்கேன், சங்கோஜப் படாம வந்து உக்காருடீ…ன்னாரு.
எனக்கு ரொம்ப கூச்சமாகவும் வெட்கமாகவும் இருந்ததால, நான் சங்கோஜப் பட்டுண்டே நின்றேன்.
அவரே என் பாவாடையை தூக்கி பிடித்து ஜட்டியை கழட்டினாரு.
கொஞ்சம் கூட சங்கோஜப் படாமல் எனக்கு கீழே சம்மனம் போட்டு உக்கார்ந்து கிட்டார்.
பாவாடையை பிடிச்சுக்கோடீ குழந்தே… என்றார்.
நானும் மந்திரத்துக்கு கட்டுப்பட்ட மாதிரி, அவர் சொன்னபடியே செஞ்சேன்.
அவர் பாத் ரூம் தரையில காலை நீட்டி உக்கார்ந்துண்டு, அவரோட முகத்து நேரா கிட்டக்க வந்து நிக்கச் சொன்னார்.
அது மாதிரியே நின்னேன். ஆசையா என்னோட யூரின் போற இடத்தையே பார்த்துண்டு இருந்தார்.
அன்னைக்கு பட்டாபி அண்ணா செஞ்ச மாதிரி, மோந்து மோந்து பார்த்தார்.
என்னடீ குழந்தே உனக்கு இவ்வளவு முடி முளைச்சிருக்கு…ன்னு அந்த முடியை ஆசையா தடவி கொடுத்தார்.
ஆமா எனக்கு யூரின் போற இடத்துலே, கருகரு கருன்னு நிறைய முடி முளைச்சிருக்கும்.
மூக்காலே அந்த இடத்துல நிரடிண்டே இருந்தார். எனக்கு எல்லாமே புதுசா இருந்துச்சு.
இந்த மாதிரியெல்லாம் கூட பண்ணுவாங்களா…ன்னு தோனுச்சு.
கிச்சா மாமா பண்ண பண்ண ஒரு மாதிரி கீழே யூரின் போற இடத்துக்குள்ளாற குறுகுறு குறுன்னு இருந்துச்சு.
என்ன காரணமோ தெரியலை, அமைதியா அவரு செய்ய செய்ய வேடிக்கை பார்த்துண்டே இருந்தேன்.
கொஞ்சம் அந்த பக்கமா திரும்பி நில்லுடீம்மா…..ன்னு சொன்னாரு.
நானும் என்னோட பின்னாடி பக்கத்தை காட்டியபடி திரும்பி நின்னேன்.
என்னோட ரெண்டு பட்டக்ஸையும் ஆசையா தடவி கொடுத்துண்டே,
அழகுன்னா அழகுடீ… என்றார். இப்படி ஒரு அழகை என் ஆயுசுல நான் பார்த்ததே இல்லைடீ…ன்னாரு.
ஒரு சின்ன மாசு மரு கூட இல்லாத அமைப்புடீ நோக்கு…ன்னு,
பட்டக்ஸுல அவரோட கண்ணத்தை வச்சு தேய்ச்ச படியே என்னோட பட்டக்ஸை பாராட்டிகிட்டே இருந்தார்.
பட்டாபி அண்ணாவும் இதையே தான் சொன்னாங்க.
கொஞ்ச நேரத்துல கிச்சா மாமா, என் ரெண்டு பட்டக்ஸையும் விரிச்சு பிடிச்சுகிட்டு,
பின்புற புழையில நாக்கால தீண்டினார்.
ஐயே… என்னது இது…, மாமா இப்படி அசிங்கம் பண்றாரேன்னு மனசுல தோனுச்சு.
ஆனாலும் குறுகுறுன்னு நல்லா இருந்துச்சு.
மாமா பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி என்னென்னவோ பண்ணிண்டு இருந்தார்.
கொஞ்ச நேரத்துல திரும்பவும் என்னைய பழைய மாதிரியே, முன்னாடி பக்கமா திருப்பி, யூரின் போற இடத்தை
கொண்டு வந்து அவரோட முகத்து மேலயே வைக்க சொன்னார்.
நான் மாட்டேன்னு சொல்லவும், அவரே என் இடுப்பை பிடிச்சு இழுத்து, அவரோட முகத்தை கொண்டு வந்து
அதுல வச்சுகிட்டாரு. வச்சவரு சும்மா இல்லாம முகம் முழுவதையும், அங்க இருந்த முடி மேல வச்சு
தேய்ச்சுகிட்டே இருந்தார்.
எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கவும், கண்ணை மூடிண்டேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, எனக்கு திடீர்னு என்னவோ
அதுக்குள்ளாற நுழையற மாதிரி இருந்துச்சு. மாமா அவரோட நாக்கை அதுக்குள்ளாற நுழைச்சு,
என்னவோ பண்ணிண்டு இருந்தார். ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு.
மாமா என்ன பண்றேள்… நேக்கு ஒரு மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னேன்.
ஒரு மாதிரின்னா எப்படிடீ இருக்குன்னாரு.
நல்லாருக்கு, ஆனா ரொம்ப கூசுது. யூரின் வர்ற மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னேன்.
அப்படி வர்ற மாதிரி இருந்தா, சங்கொஜப் படாம விடுடீ…ன்னாரு.
ஐயே… அசிங்கம்… முகத்தை எடுங்கோ முதல்ல என்றேன்.
ஆனால் அவர் நான் சொல்ல சொல்ல கேட்காமல், யூரின் போற இடத்துல வாயை வச்சு உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சுட்டாரு.
என்னால அடக்கவே முடியலை. உடம்பெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. என்னவோ மாதிரி இருந்துச்சு.
வழவழ வழன்னு, ஏதோ யூரின் போற இடத்துல இருந்து வந்துச்சு.
மாமா முகத்தை வச்சு தேய்ச்சுகிட்டு இருந்ததால எனக்கு அந்த வழவழப்பு தெரிஞ்சுது.
கடைசியில கூடவே யூரினும் வத்துடுச்சு. வேற வழியில்லாமல், கிச்சா மாமா முகத்துலேயே விட்டுட்டேன்.
அவரு அதை சந்தோஷமா ஏத்துண்டு, நான் யூரின் போக போக, முகத்தை அதுலயே வச்சு தேய்ச்சுண்டார்.
கொஞ்ச நேரம் போனவுடனே எனக்கு ரொம்ப ஒரு மாதிரி ஆனதும், நானே வெடுக்குன்னு நகர்ந்து கொண்டேன்.
மாமா அவரோடதை கையில பிடிச்சு முன்னாடியும் பின்னாடியும் வேகமா அசைக்க ஆரம்பிச்சாரு.
கொஞ்ச நேரத்துல நேத்து மாதிரி வெள்ளையா திரவம் கொட்டினதும், அசைக்கிறதை நிறுத்திட்டார்.
பிறகு எனக்கும் கீழே எல்லாம் கழுவிவிட்டு, ஆசையா கண்ணத்துல நாலு தடவை முத்தம் கொடுத்துட்டு
அனுப்பி விட்டுட்டாரு.
நானும் அதுக்கு மேல மாமாகிட்டே, நாளைக்கு மோகனாங்கிற பொண்ணு,
டியூஷனுக்கு வர்றதை பத்தி எதுவும் பேசாமலேயே கிளம்பி வந்துட்டேன்.
வீட்டுக்கு வந்தவுடன் அம்மா, தான் செய்த கேசரியை கொண்டு போய், அம்புஜம் மாமி வீட்டுல குடுத்துட்டு வரச் சொன்னா…
நேக்கு படிக்கிற வேலையை தவிர வேற எந்த வேலையா இருந்தாலும், தட்டாம செஞ்சுடுவேன்.
அம்மா கொடுத்த கேசரியை வாங்கிண்டு நேரா அம்புஜம் மாமி வீட்டுக்கு போனேன்.
மாமி கண்டிப்பா டிவி பார்க்க கிளம்பி இருப்பா…
பட்டாபி அண்ணா மட்டும் தான் வீட்டுல இருப்பாங்க…ன்னு குஷியோட போனேன்.
வீட்டுக்குள்ளாற நுழைஞ்சதுமே பட்டாபி அண்ணா தான் கண்ணுல பட்டாங்க.
அண்ணா என்ன பண்ணிண்டு இருக்கேள்… என்றேன்.
உடனே அவர் வாயில விரலை வைத்து, ஷ்ஷ்ஷ்… சத்தம் போடாதே…,
அம்மா ஆத்துல தான் இருக்கா…ன்னு எச்சரித்தார்.
நான் வேற எதுவும் பேசாமல், மாமி…, மாமின்னு கூப்ட்டுண்டே உள்ளே போனேன்.
யாருடீ… அது…? என்று அம்புஜம் மாமி கேட்டாங்க.
நான் தான் மாமி… சுந்தரி…ன்னு சொல்லிண்டே உள்ளே போனேன்.
மாமி கட்டில்ல படுத்துண்டு இருந்தா… கீழ விழுந்துட்டதாகவும், நடக்க முடியாம படுத்திருப்பதாகவும் சொன்னா…
என்ன கொண்டு வந்திருக்கேன்னு கேட்டா…
அம்மா கேசரி கொடுத்து விட்டிருக்கா… மாமின்னு சொன்னேன்.
டேய்… பட்டாபி… இதை சித்த வாங்கி வை…டா என்று பட்டாபி அண்ணனை கூப்பிட்டாங்க.
பழைய டிஃபன் பாக்ஸ் ரெண்டு இங்க இருக்குதாம் மாமி, அதையும் வாங்கிண்டு வரச்சொன்னா… அம்மா என்றேன்.
சமையலறையில மேல் ஷெல்ஃபுல இருக்கும் பாரு, கையோட அதையும் எடுத்து கொடுத்துவிடு…ன்னு
பட்டாபி அண்ணனிடம் சொல்ல,
சரி…ம்மா என்று, என்னிடம் இருந்த கேசரியை வாங்கிட்டு போனாங்க.
நான் மாமி பக்கத்துலயே நின்னுண்டு இருந்தேன்.
போடீம்மா… போய்… வாங்கிண்டு போ… என்றார்கள்.
சரி மாமி… என்று பட்டாபி அண்ணா பின்னாடியே போனேன். மாமியால எழுந்திருக்க முடியாதுன்னு நினைக்கிறேன்.
சமையறை உள்ளாற நுழைஞ்சதுமே பட்டாபி அண்ணா சொன்னாங்க…
இன்னைக்கும் நீ தான் ஏறி எடுக்கனும்… அம்மா மேல தூக்கி வச்சிருக்கா….
அன்னைக்கு மாதிரி நான் உன்னை தூக்கி விடறேன், நீ டிஃபன் பாக்ஸை எடு…ன்னு சொல்லவும்,
சரி தூக்குங்கோ… என்றேன்.
நான் தூக்கனும்னா நீ தாண்டீ மொதல்ல தூக்கனும்னு சொன்னாங்க.
நான் புரியாமல் முழித்தேன்.
பாவாடை வழுக்கும்டீ… அதனால நீ மொதல்ல பாவாடையை தூக்குடீ…ன்னாங்க.
ஏற்கனவே ஒரு முறை இது மாதிரி நடந்திருக்கவும், எனக்கு பட்டாபி அண்ணா என்ன செய்ய போறாங்கன்னு புரிஞ்சுது.
போங்கண்ணா முடியாது… நீங்க ஏதாவது சில்மிஷம் பண்ணுவேள்…ன்னு சொன்னேன்.
அப்ப… போ… என்னாலயும் முடியாது…ன்னு பட்டாபி அண்ணா சொல்லவும், வேறு வழியில்லாமல் நான் பாவாடையை
தூக்கி பிடிச்சுகிட்டு நின்னேன். பட்டாபி அண்ணா எனக்கு முன் பக்கமா வந்து குத்துகால் போட்டு உட்கார்ந்து,
என்னோட பட்டக்சுக்கு கீழ…, அடி தொடைக்கு மேல…, கையை போட்டு சுத்தி பிடிச்சாங்க.
மேல தூக்குவாங்கன்னு பார்த்தா… என் ஜட்டியோட மேல் பக்கத்துல மோந்து மோந்து பாத்துகிட்டு இருந்தாங்க.
அண்ணா தூக்குங்கோ…, நாழியாறது…. நான் போகனும். ஹோம் வொர்க் நிறைய இருக்கு… என்றேன்.
நான் சொல்ல சொல்ல கேட்காமல், திரும்ப திரும்ப மோந்து பாத்துகிட்டே இருந்தாங்க.
அண்ணா விடுங்கோ… நான் போகனும். வேணும்னா நாளைக்கு வர்றேன்… என்றேன்.
வாய்ல மட்டும் தான் சொல்லிகிட்டே இருந்தேனே தவிர, திமிறவோ, துள்ளவோ இல்லை.
அதுலயே அந்த அண்ணனுக்கு நான் பொய் சொல்றேன்னு புரிஞ்சிருக்கும்.
ஜட்டியை கீழ இறக்கி விடுடீ… ஒரே ஒருமுறை அதுக்கு முத்தம் மட்டும் குடுத்துக்கிறேன்னு சொன்னங்க.
அவர் சொன்னது தான் தாமதம், ஒரே ஒருமுறை தான், அப்புறம் விட்டுறனும்னு சொல்லிகிட்டே ஜட்டியை,
பட்டாபி அண்ணா நினைச்சதை விட சீக்கிரமா ஜட்டியை கீழே இறக்கினேன்.
காரணம் மனசு முழுக்க கிச்சா மாமா வாயை வச்சு பண்ணுன மாதிரி,
இவரும் வாயை வைக்க மாட்டாரா எதிர்பார்த்து கிட்டே இருந்தேன்.
ஜட்டியை இறக்கின உடனே பட்டாபி அண்ணா அங்க முளைச்சிருந்த முடி மேல மூக்கை வச்சு
இப்படியும் அப்படியுமா தேய்க்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.
அது எப்படி இருந்ததுன்னு, அந்த வயசுல சொல்லத் தெரியலை. ஆனா ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு. ஆட்டோமேட்டிக்கா
கண் எல்லாம் சொருக ஆரம்பிச்சுடுச்சு. அந்த வயசுலேயே எனக்கு முனகல் சத்தம் வர ஆரம்பிச்சுது.
ஸ்பீக்கர்ல கந்த சஷ்டி கவசம் பாடிகிட்டு இருந்ததால மாமிக்கு கேட்காது.
அதுலயும் அம்புஜம் மாமி, கந்த சஷ்டி கவசமோ, கந்த குரு கவசமோ கேட்க ஆரம்பிச்சுட்டா அவ்வளவு தான்,
கண்ணை மூடிண்டு மெய் மறந்து கேட்க ஆரம்பிச்சுடுவா….
வரும் போதே நான் மாமீ… மாமீ…ன்னு கூப்பிட்டதால தான் கண்ணை திறந்து பார்த்தா….
இல்லாட்டி யாரு வர்றா, யாரு போறா… எதுவும் கவணிக்க மாட்டா…
டீ… சுந்தரி…
என்னண்னா…?
சித்த விரிச்சு பிடிக்கிறியாடீ…